udiobisualak

Maitasun bidegabea

Irune Larruzea

Gustora eginiko lanak ematen duen lasaitasunarekin Aitzol Aramaio, 35mm burututako Terminala bere lehen laburmetraiaren inguruan mintzo da. Lau errodai egunetatik hiru kalean eta gauez izan dira, errealizatzaile ondarrutarraren hitzetan “oso esperientzia aberasgarria baina ikaragarrizko lanarekin”. Aurreneko lana izanik dena ondo baino hobeto lotuta izatearen beharra sentitu du, halaber, erabat txundituta gelditu da hasiera hasieratik proiektuaren barne parte hartu dutenek erakutsitako interesarekin, esfortsua borondatezkoa izan dela kontutan hartuz.
Irudi eta Soinu ikasketak bukatu zituenetik zenbait bideoklip burutzeaz gain telebistan aritu izan da hainbat programetan eta baita dokumentalak eginez, hain zuzen, hilabete luzez Bosniako Gerlan inoiz errepikatuko ez lukeen esperientzia bizi izan zuen ETB eta SOS Balcanesentzako erreportai bat errodatzen.
Oraingoak barru barrutik, “tripetatik” idatziriko istorioa dela aitortu du Aramaiok, bertan ageri diren elementu anitz bizitzaren esperientzia zuzenetik, sentimenduetatik, jaso baititu.
Orain dela bi urte gidoia idazten hasi zen Roberto Mosoren La chica de la terminal ipuina oinarrian hartuz. Garai hartan baita Bartzelonan lagun batekin zegoela Manu Chao kalean ikusi zuten turistaz inguratuta; halako batean mozkor bat esparrura urreratu eta dantzan hasi zen, jendeak kentzeko eta kentzeko Manu Chao arlotearengana hurbildu eta “tu no tienes la culpa, mi amor, que el mundo sea tan feo...” abesten hasi zitzaion. Egitate hark eragin nabarmena izan zuen gidoia egiterako orduan.
Euskal Gobernuak baiezkoa eman zion subentzio eskaerari eta hortik aurrerakoa hutsetik hasita ahalik eta lan talde onena lortzeko ahaleginei ekitea izan zen.
Ezustekoetako bat Miguel Ángel Sola aktore argentinarrak laburmetraiean parte hartzeko proposamenari baiezkoa ematea izan zen. Ondorioz, Blanca Oteiza, bere emaztea, ere proiektuan sartu zen istorioko pertsonai nagusienetako baten gisa. Egunero egunero autobusean gurutzatzen diren Jose Mari, gidaria, eta Maite, heroinaren hatzaparretan murgilduta dagoen neska gaztea interpretatzen dituzte.
Denboraren poderioz, maitasun istorio bitxia sortaraziko da bien artean, jendearen begietara ez dirudien arren harremanik dagoenik irrifar, konplizitatezko begirada eta laztan meheak nahikoak dira ikusentzulea horretaz jabetzeko.
Oso errealitate ezberdinetatik datoz bai bata zein bestea, hain zuzen ere unibertso kontrajarri edo alderatu hoiek aukeratutako eszenen kokalekuaren arabera ere antzeman daitezke. “Ingurune marginal hori Las Cortesen aurkitu dugu, bertan bizi direnek etxea bezala tratatzen dute kalea, oso bizipen berezia izan da guretzako bertan errodatzea. Bilboko zonalde horri omenaldi txiki bat egitea nahi izan diot, garai bateko plazerraren paradisu egun mina eta tristura nagusi izanik. Bestalde, autobus terminalak, leku hotz eta inpertsonalak dira, gutxi gorabehera gaurko Bilbo itxuraldatuaren imagina gogora dakargu”, azpirratzen du Aramaiok.
Euskal aktoreen presentzia ere ez da nolanahikoa izan, Ramón Barea, Maribi Bilbao, Loli Astoreka eta Chema Sandoval aldez aurretik ezagutzen ez bazietuen ere beraien kolaborazio izan zuen hasiera hasieratik. Bestalde, laburmetraiean Jose Antonio Nielfa “La Otxoa”rekin berriz ere lan egiteko aukera izan du orain urte andana bat Platero y tu rock taldearen bideoklipetako baten errodaian egokitu ondoren.

Teatro | Música | Danza | Audiovisuales | Zona Abierta | Agenda
Conócenos | Suscríbete | Contacta | Buscador | Números Anteriores