|
|
ntzerkia
|
te tro
|
Gorputza
eta gogamena birlotu
YURI
SAM. OTOITZA
Egilea: JON GEREDIAGA
Antzezleak: ANDER LIPUS, VERÓNICA FERNÁNDEZ,
MIREN GAZTAÑAGA
Eszenografia: JOSÉ PABLO ARRIAGA
Jantziak: MIREN LORE GARMENDIA, AZEGIÑE URIGOITIA
Argiztapena: OIER BENGOETXEA
Musika: AITOR AGIRIANO
Zuzendaritza: ANDER LIPUS
Ekoizpena: FTI - ANTZERKIOLA
IMAGINARIOA |
Borja
Relaño
Yuri
Sam 2000 urteko neguan hil zen. Diagnosia: bihotz haustura eta zorotasuna.
Hala ere, bere izpiritu shamanikoak kosmosetik bidaiatzeko aukera
ematen dio, bizidun pribilegiatuak bisitatzeko aukera alegia. Yuri
Samek fedea galdu zuen, baina mugaz bestaldeko bizitzen ebidentzien
aurreran otoi egiten du kontraesanen artean. Yuri Samek Ehové
galdu zuen, Argiaren Printzea, eta harrezkeroztik hilik bizi da
bere saguzaharren konpainian. Animalia metafisikoak oso sagu zaharrak
eta metafisikarik gabe bizi direnak, begi itsuko zelatariak, nahigabeko
jakintsuak, animalia bitxiak, saguzaharrak.
Horrela aurkezten dute Antzerkiola Imaginarioko kideek euren azken
antzezlana, Yuri Sam. Jon Gerediaga antzerkigileak Txileko Maputxeekin
antropologi tesia egiten zegoela sortu zuen antzezlana. Hasiera
batean, Gerediagari bakarrizketa bezala otu zitzaion Yuri Sam, baina
konpainiako zuzendaria eta antzokietan Yuri Sam pertsonaiarena egingo
duen Ander Lipusek eskatuta bakarrizketak egitearekin gogaituta
baitago beste bi pertsonaiak sartzea erabaki zuten, hots,
Kurma eta Kumalen, ilargi eta eguzkiaren izpirituak hurrenez hurren.
Dramaturgia berriak Antzerkiolaren makinaria martxan jarri zuen,
sei hilabetez luzatutako entsaiu prozesuan buru belarri sartuz non,
zuzendariaren aburuz, bai Aitor Agirianoren musika zein antzezleen
gorputz lana energiaz beterik izan diren.
Bizitzari otoi
Antzerkiola Imaginarioaren azken lanaren protagonista otoi egitera
dator otoi egiten ez duten guztien partez, mugaz bestaldeko misterioak
argiztatzera dator, bertako biztanle miresgarriki errealak aurkeztera.
Ander Lipusek azaldu digunez, antzezlan hau otoitz moduan
planteatzen dugu eta ondorioz, ohiko antzerkian ematen diren pertsonaiak,
egoerak eta konfliktoak ez dira agertzen.
Antzezlan honetan hilik dagoen shaman bat antzerkia den espazio
sakratura bere istorioa kontatzera doa. Horrela, hilik, bizirik
dauden pertsonaia pribilegiatuengana bidearen meandroetaz lasai
goza dezaten esatera dator. Hortaz, shamanaren otoitza kontsolamendu
makala besterik ez da. Berak nahiago ditu bizitzaren pribilegioak:
arnasa hartu, larrua jo, mozkortu. Heriotza ez da ederra eta ez
da sekula izango. Hobe bizitza, hobe pekatari izateko ahalmen askatzailea.
Zuzendariaren aburuz, Yuri Samek berak bizitza faltan duen
heinean, bere shaman edo sendatzaile izaerak indarra hartzen du.
Zentzu horretan, arrapaladan bizi garen momentu hontan atzera begiratzera
eta egunerokotasuna lasaiago hartzeko gonbitea egiten dugu. Kritika
baino gure ikuspuntua eskeini nahi dugu.
Antzerki unibertsala
Edozein
erlijio paradigmaz josita dagoela jakinda, antzezlan hau paradigma
edo leku guztietatik ulertzea oso zaila dela diote arduradunek,
gauza askotaz hitzegiten baitute, hala nola, erlijioa, maitasuna
edota heriotza bezalako kontu unibertsalez. Bestalde antzezlanaren
egituran aspektu ezberdinak nahastuta daude, maputxe hizkuntzan
diren otoitzak eta dantzak. Izan ere, Yuri Sam antzezlanaren ildoa
eta kontzepzio guztiak antzerkiaren antropologiatik abiatzen dira,
zuzendariak aitortzen duenez, ikasitako metodo guztiak plazaratu
behar nituelako. Kathakali indiar antzerkiko esperientziak pertsonaian
isladatzen ditut, baliko dantzak agertzen dira eta azkenik, euskal
dantzak ere. Antzezle gisa, azken urteotan ikasi ditudan guztiak
planteatu ditugu, hots, ahal den heinean pertsonaien mugimenduak
eta tramak kodifikatzea eta berdin errepikatzea.
Lipusen esanetan mugimenduaren kodifikazio horrek krisi esistentziala
azaleratu dio, musikaren oinarritutako errepikapena erraza dela
deritzolako, baina erritmoak berbarekin nahastu behar direnean zailtasunak
areagotzen direla ziurtatzen du, dantza eta teatroaren bateratzea
lortu nahi da era batean.
Zuzendariak azaltzen duen bezala gaur egungo ikuspuntutik berrinterpretatu
nahi du nolabait lehenago zegoen antzerkia eta shamanaren irudia
eta antzezle santifikatua delako ikuspegitik abiatuta,
otzoitz egitea ezinhobea iruditu zaie. Nik badakit nire influentziak
zeintzuk diren. Zer ikusi dudan eta zer eskeini nahi dudan ere badakit.
Baina metodologia eta lan aldetik irakasleengandik jasotakoez gain,
bakoitzaren esperientzia dago. Esaterako, antzezlan honetan arratiako
jotak agertuko dira nolabait, baina dantza mota horretan maisua
ez naizenez, niretzat balio duen energia bakarrik hartu dut haietatik.
Hau da, jota ez da ikusiko, nire erara moldatzeko berautik jasotako
energia baizik.
Ildo horretan, zuzendaria konkrezioak unibertsaltasuna ekartzen
duenaren alde agertzen da, non, esaterako eta Lipusek berak
dantza eginez demostratzen digu, euskal pausu tradizional
batetik abiatuta erritmo afrikarrak edota tangoa eman ditzakeen
dantzak suertatzen diren, eta gauza bera gertatzen da erlijioarekin.
Otoitz bi, edozein dela bakoitzaren jatorria, forman ezberdinak
izan daitezke, baina mami berean oinarritzen dira, hots, otoi egiteak,
izpirituekin kontaktatzean eta guzti hori gorputzean dugun energiarekin
antzematean datza.
Egur zaharra
Estetika aldetik euskal ikutu handia izango duen antzezlana dela
aurreratu digute, baina aldiberean kathakali edota kabuki antzerkien
itxurako elementu asko ikusiko dira. Erlijioaren tratamenduarekin
bat eginez, antzinako sineskerak gogora dakartzaten elementu eszenografikoak
erabiliko dituzte, hala nola, ilargiaren eta eguzkiaren irudikapenak
grabatuta dituzten Jose Pablo Arriaga eszenografoak diseinatutako
egurrezko elementuak.
Antzerkiola Imaginarioak aurretik ekoiztutako antzezlan guztietan
bezala Aitor Agirianok sortutako musika izango da entzungai Paola
Ruizen bibolinarekin. Horretaz gain, off-eko ahotsak izango dira
eta horietarako, euskeraz zein gutxi barru estreinatuko duten gaztelerazko
bertsio bakoitzerako ikuslegoak erraz asko identifikatuko dituen
pertsonaien laguntza izango dute.
Yuri Sam erabat autonomoa den istorioa den arren, duela lau urtetik
Ander Lipusek Makari, azkenengo ama titulua izango duen etorkizuneko
ikuskizunari begira zuzendariak dituen zenbait planteamendu agertuko
ditu. Izan ere, zuzendariak aitortu digunez, azken urteotan burututako
ikuskizunetan egindako esperimentu askoren atzean dago Makari, non
erritoaren eta tragediaren bere ikuspuntu partikularra eskainiko
duen.
MARTXOAK
6-8, 14, 28, 30 MARZO
BEGIRATU AGENDA
|